Farkı fark etmeli, fark ettiğini de  fark ettirmemeli bazen...

Bir damlacık sudan nasıl  yaratıldığını fark etmeli. 

Anne karnına sığarken dünyaya neden  sığmadığını ve en sonunda bir metre karelik yere nasıl  sığmak zorunda kalacağını fark etmeli.

Şu çok geniş  görünen dünyanın, ahirete nispetle anne karnı gibi  olduğunu fark etmeli.

Henüz bebekken 'Dünya  benim!' dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı  olduğunu,ölürken de aynı avuçların 'her şeyi bırakıp  gidiyorum işte!' dercesine apaçık kaldığını fark etmeli. 

Ve kefenin cebinin bulunmadığını fark etmeli.     

Baskın yeteneğini fark etmeli sonra.  

Azrailin her an sürpriz  yapabileceğini,nasıl yaşarsa öyle öleceğini fark etmeli  insan

Hayvanların yolda, kaldırımda, çöplükte ama  kendisinin güzel hazırlanmış mükellef bir sofrada yemek yediğini fark etmeli.

Yaratılmışların en güzeli  olduğunu fark etmeli ve ona göre yaşamalı.

Gülün  hemen dibindeki dikeni dikenin hemen yanı başındaki gülü  fark etmeli.

Evinde kedi,köpek beslediği halde çocuk  sahibi olmaktan korkmanın mantıksızlığını fark etmeli. 

Eşine 'seni çok seviyorum!' demenin mutluluk yolundaki müthiş gücünü fark etmeli.

Dolabında asılı  25 gömleğinin sadece üçünü giydiğini ama arka sokaktaki  komşusunun o beğenilmeyen gömleklere muhtaç olduğunu  fark etmeli.

Zenginliğin ve bereketin sofradayken  önünde biriken ekmek kırıntılarını yemekte gizlendiğini  fark etmeli.

Annesinden doğarken tertemiz teslim  aldığı gırtlağını ve aşırı beslenme yüzünden sarkan  göbeğini fark etmeli, fark  etmeliyiz çok geç olmadan...

Ömür dediğin üç  gündür,dün geldi geçti yarın meçhuldür...

O halde  ömür dediğin bir gündür,o da bugündür...

Can Yücel